zdj1
zdj12
zdj2
zdj3
 

Zajęcia Metodą Montessori

?Pomóż mi zrobić to samemu?  - to główne hasło pedagogiki montessoriańskiej. System M. Montessori (zwany też metodą Montessori) jest bezpośrednio skierowany na dziecko wraz z jego potrzebami, na jego spontaniczność, aktywność, samostanowienie oraz dążenie do niezależności od dorosłych. Metoda ta daje dziecku wszechstronnego rozwoju fizycznego i duchowego oraz kulturowego i społecznego, wspiera jego spontaniczną i twórczą aktywność.

Podstawą metody Montessori jest nauczanie wielozmysłowe. Umożliwia to działanie na wiele zmysłów co jest warunkiem niezbędnym do powstania skojarzeń w procesie zdobywania wiedzy i doświadczeń. Podstawowy zasób pojęć, jakimi musi posługiwać się dziecko, aby móc zrozumieć otaczający je świat, bywa przyswajany tylko na drodze wielokrotnego powtarzania odbieranych przez nie wrażeń i kojarzenia ich z odpowiednimi nazwami i sytuacjami. Dlatego metody stosowane w postępowaniu rehabilitacyjnym z dziećmi głębiej upośledzonymi umysłowo okazują się najskuteczniejsze wtedy, gdy opierają się na uaktywnieniu różnorakich funkcji spostrzeżeniowych, pamięci, różnicowania bodźców, ćwiczeniu uwagi oraz na kojarzeniu ze sobą wrażeń wielozmysłowych.

GŁÓWNYMI ZADANIAMI METODY MARII MONTESSORI SĄ:

-       uczenie przez działanie ? dzieci zdobywają wiedzę i praktyczne umiejętności poprzez własną aktywność, w przemyślanym środowisku pedagogicznym, przy współpracy z nauczycielami;

-       samodzielność ? dzieci swobodnie wybierają rodzaj, miejsce, czas i formę pracy przy zachowaniu reguł społecznych. Rozwijają indywidualne uzdolnienia i uczą się realnej oceny swoich umiejętności;

-       koncentracja ? dzieci ćwiczą dokładność i wytrwałość przy wykonywaniu konkretnych działań;

-       lekcje ciszy ? na nich dzieci uczą się współpracować w cichych zajeciach indywidualnych i grupowych;

-       porządek ? dzieci zdobywają umiejętności przestrzegania porządku w otoczeniu i w swoim działaniu;

-       społeczne reguły- dzieci zróżnicowane wiekowo (trzy roczniki) są łączone w grupy, sprzyja to wymianie wzajemnych zdolności i umiejętności. Uczą się one przestrzegać reguł: nie rań, nie niszcz, nie przeszkadzaj;

-       obserwacja- jest kluczem dorosłych do poznania świata dziecka. Nauczyciel z szacunkiem i uwagą obserwuje postępy i trudności dziecka, jest jego przewodnikiem;

-       indywidualny tok rozwoju każdego dziecka ? dziecko jest serdecznie przyjęte, znajduje uwagę i indywidualną opiekę nauczyciela. Pracuje według własnego tempa i możliwości, podejmując zadania do których jest już gotowe.

Zajęcia rewalidacyjne wspomagające sferę ruchową są połączone z innymi rodzajami zajęć, rozwijającymi np. zasób pojęć słownych, czy też wyrabiających u dziecka orientację przestrzenną. Wymóg uaktywniania sfery ruchowej realizowany jest przy okazji wykonywania każdego rodzaju pracy z materiałem montessoriańskim. Przystosowanie materiału montessoriańskiego do potrzeb dzieci niepełnosprawnych nie nastręcza dużych trudności. Część materiału może być stosowana bez żadnych adaptacji. W przypadku stosowania go przez dzieci niewidome, zamiana kolorów na zróżnicowaną fakturę lub alfabetu drukowego na alfabet Braille'a  jest mechaniczna (przy zachowaniu określonych reguł)